weekendje weg

* Channiel's badmintoncompetitie in Hoogeveen
* Concert met Bob Fitts in R'dam
* Bezoek aan de gemeente "Levend Water" in R'dam (voorganger: Gerard de Groot)


Concert met Bob Fitts
Gospelartiest Bob Fitts (V.S.) zal o.a. met Franky Sihombing (Indonesië) en Jeffry S. Tjandra (Indonesië), op 6 oktober 2007 een avond verzorgen vol van Lofprijs en Aanbidding en persoonlijke getuigenissen. Zij getuigen van de Liefde van God in hun leven door de talenten die hen is gegeven. Bob Fitts zal o.a. met Franky Sihombing het nummer ‘He is lovely’ ten gehore brengen. De live recording van dit gospel concert zal plaatsvinden in het gebouw van Victory Outreach Rotterdam.

Wie was zij ?

• De zondares die Jezus' voeten zalfde en afdroogde met haar haar (Luc. 7:36-50)
  
• ... bij wie zeven demonen waren uitgedreven (Luc. 8:2)


• Die (opnieuw?) Jezus' voeten zalfde in Bethanie... tenminste als het om dezelfde persoon ging (Joh. 12:1-8)


• Zij was aanwezig bij de kruisiging van Jezus, zowel daarvoor (Joh. 19:25)


• ... en wat er daarna gebeurde (Matt. 27:54-56)


• Ze waakte bij het graf (Matt. 27:61)


• En... ze was de eerste aan wie Jezus, na zijn opstanding, verscheen en haar bij haar naam noemde!

"Ik heb de Heer gezien!" (Joh. 20:18)

Maria Magdalena, een vrouw die door iedereen als zondares (zij was een prostituee) werd bestempeld en waar men liever uit haar buurt wilde blijven. Op haar "uiterlijke verschijning" werd zij al veroordeeld. Maar Jezus keek verder dan dat... Hij zag haar oprecht hart van aanbidding, overgave en berouw. Hij veroordeelde haar niet, maar kwam zelfs voor haar op! (Luc. 7:44-46).

Daarna vervolgde Jezus: "Haar zonden zijn haar vergeven, al waren het er vele, want ze heeft veel liefde (= aanbidding) betoond."

Zalig de reinen van hart, want zij zullen God zien. (Matt. 5:8)

En Maria Magdalena had JEZUS GEZIEN!

Bijzonder en bemoedigend

Gisteravond de zoveelste "Ladies Shower" avond, gezellig in de molukse wijk.

Het was een heel speciale avond, want onze tweede poging om een "Open Avond" te gaan houden, was deze keer geslaagd! Er kwamen vier "nieuwe"vrouwen bij, waaronder een Indonesische die hier zes jaar geleden in Assen is komen wonen.

Het thema ging over "Vriendschap": de betekenis van en ingredienten voor vriendschap; bijbelstudie over Maria Magdalena die tot de vriendenkring van de Here Jezus behoort en... Jezus, de enige en betrouwbare Vriend die ons nooit teleurstelt.

Daarna kwamen de gesprekken los en zowat iedereen was aan het woord. Gesprekken die betrekking hadden op onze persoonlijke wandel met God en onze eigen identiteit. Het was heerlijk om iedereen zo "bezig" te mogen zien. Men voelde zich geaccepteerd, vertrouwd en begrepen. En het was uiteraard ook heeeeel gezellig! (We hadden het zelfs niet eens door dat het al 23.30 uur was!)

Heel bemoedigend! 'k Ben heel benieuwd hoe dit verder gaat uitpakken...

Sarah...

Vijftig! Ziet Tina er niet goed en jong uit?

Afgelopen zaterdag, samen met ruim 100 gasten, de verjaardag gevierd van mijn vriendin. We kennen elkaar eigenlijk al vanaf de wieg en zijn heel erg blij met het contact dat we nog steeds met elkaar hebben.

Het was een leuk weerzien met haar familie en met wat vrienden uit Wierden en omgeving. Heerlijk om zo af en toe weer terug te zijn in je oude woonplaats en om wat verhalen op te gaan halen die je vroeger samen hebt beleefd. Maar ook vooral om te mogen getuigen van wat God nu voor mij (en voor hen) mag betekenen!

Take my healing...

Vandaag is het precies een week geleden dat wij op Heidebeek zijn geweest. Alle stafmedewerkers van Jeugd met een Opdracht kwamen al bijna een week bij elkaar, zoekend naar Gods leiding voor het nieuwe seizoen. Ook was daar de vraag wat de rol van Heidebeek zou zijn voor Indonesie als "adoptieland".

Samen met onze voorganger br. Henk Karelse en met een aantal talentvolle musici mochten we die avond Indonesie "presenteren", waaronder een powerpointpresentatie met indrukwekkende beelden. Br. Henk deelde over de geestelijke bolwerken die in Indonesie actief waren (zijn!) en gaf ons handvaten hoe voor het land te bidden.

Na een geweldige tijd van lofprijzing en voorbede werd het volgende medegedeeld: dat Heidebeek vroeger als lepra-centrum fungeerde voor de in Nederland wonende Indonesiers. Deze JmeO basis had duidelijk indonesische roots en God wilde daarmee iets zeggen! Na wat stilte en stil gebed kwam Gods Geest in ons midden. En dat was heel krachtig! Een aantal mensen voelden zo sterk Gods last en bewogenheid en begonnen zelfs hartverscheurend te huilen. Heel indrukwekkend!

Voor Freddy en voor mezelf is het duidelijk dat God de link Heidebeek-Indonesie aan het vernieuwen is. God is iets aan het doen en dat raakt ons heel diep. (Ik word er zelfs helemaal stil van!). Niet alleen omdat we zelf Indonesiers zijn, maar ook omdat we al 25 jaar deel uitmaken van deze dynamische zendingsbeweging en sinds 1982 met verschillende "Heidebekers" voor Indonesie hebben gebeden. God is trouw!

Heel indrukwekkend... niet alleen over wat er die avond voorgevallen is, maar omdat God zelf opnieuw tot onze Nederlandse collegas gesproken heeft: "Take My healing to Indonesia!"

ramadan

De vastenmaand van de moslims, die 13 september j.l. is ingegaan. (duur: 30 dagen). Bij ons gaat het niet onopgemerkt voorbij: allereerst mijn eigen familie, die ook moslim is. En... onze buren bij ons in de straat.

Het heeft toch wel iets, zo'n vastenmaand. s'Avonds, na zonsondergang, horen we hen al naar elkaars huizen toelopen om gezellig met en bij elkaar te gaan eten en... onze somalische buurvrouw, die kan er ook wat van! (We genieten altijd van de kookgeur, die naar onze kant toewaait). Aan het eind van de ramadan en als het suikerfeest begint, krijgen we van de buurvrouw altijd wat lekkers mee!

Bij zo'n vastenmaand houden de volgende vragen mij ook bezig:

• In hoeverre bid ik zelf voor de moslims?


• Heb ik genoeg bewogenheid voor hen? (en voor mijn eigen familie)


• En... in hoeverre ben ik zelf bereid om een maand lang te gaan vasten voor mijn OPGESTANE HEER?

Zie ook www.jmeo-assen.blogspot.com

El Shaddai (Sjaddaj)

Afgelopen donderdag zijn we begonnen met de Ladies Shower. Het was heel gezellig om elkaar weer terug te zien en om elkaars verhalen te mogen horen: wonderlijke verhalen werden er verteld hoe God in ieder's vakantie heeft voorzien. Enkelen van ons hebben het zelfs gratis gekregen!

De getuigenissen doen me weer terugdenken aan de volgende tekst, wat trouwens ook ons thema is:

Zie, Ik , de Here, ben de God van al wat leeft;
zou voor Mij iets te wonderlijk zijn?
(Jer. 32:27)

El Shaddai... oftewel God de Almachtige!

Luisteren naar GOD

Zie, Ik sta aan de deur

Ik zie de oude "stoere" oma nog voor ons staan, die met ons meeliep om ons het volgend huis aan te wijzen. Dit was tijdens een van onze huisbezoeken in het dorpje Elar. "Ja, daar wonen ook mensen die het zeer op prijs stellen als jullie voor hen gaan bidden!", zei ze dan. Glimlachend en dankbaar volgden we haar "instructies" op en stapten we het aangewezen huis binnen. Achteraf bleek dat het hele dorp van ons bezoek afwist en in feite op ons zat te wachten.

Vanmorgen word ik bij bovenvermelde titel bepaald: Jezus, die als een gentlemen, aan de deur van ons hart klopt, want Hij wilt graag binnenkomen. Hij voelt zich betrokken bij ons dagelijks leven, met onze "ups & downs"; Hij wilt daar graag deel van zijn, omdat Hij zielsveel van ons houdt!

In eerder genoemde dorp hoefden we niet eens overal aan te kloppen, maar sommigen wachtten ons al op of riepen ons terug als we een huis bijna voorbij liepen. Het is niet alleen hun (armoedig) huis die zij voor ons openstelden, maar meer dan dat...

Het is hun hart die zij opstellen voor God!

"Zie, Ik sta aan de deur en ik klop..." (Openb.3:20)

• Wil je Jezus ook binnenlaten in je dagelijkse bezigheden?
• In je worstelingen?
• En in de uitdagingen die voor je liggen?

me & my friend

Samen met Ruthje,

tijdens de zonsondergang in Jimbaran (Bali).

it's a new season...

KK tour in 2004

It's a new day...

De scholen zijn weer begonnen!

Ruchama,

vanmorgen vertrokken voor 3 dagen kamp in Amersfoort

Channiël,

een weekje op werkweek in London

En morgen,

begeven wij ons weer naar ons JmeO kantoor

Sowieso is het dezer dagen even wennen

zonder de kids in huis

Maar ook gezellig met manlief:

samen wezen koffie drinken

en auto's bekijken...

(op zoek naar een nieuwe)

En de mobielefoon...?

Die staat altijd natuurlijk aan!

En het liefst zo dicht mogelijk bij ons

voor het geval dat...

de kinderen ons bellen

Ondanks

de "new season"

is het voor ons allebei toch even wennen

zonder de kinderen in huis... :(

a personal note

Jetlag is cker een van de redenen geweest, maar ook het omschakelen, om weer in Nederland terug te zijn, heeft bij mij een poosje geduurd. Gelukkig hebben we nu nog vakantie en kan ik mezelf wat tijd gunnen.

De draad weer oppakken...

Te beginnen mijn relatie (welke gelukkig niet stil gelegen heeft) met Vader God, want Hij is mijn GROTE INSPIRATOR. Zeker nu het nieuwe seizoen voor de deur staat en allerlei (en zelfs minder belangrijke) dingen makkelijk op ons af kunnen komen. Een van de dingen waar ik sowieso voor open wil staan, zijn de "dingen" van God waarvoor ik/we op dit moment geroepen ben/zijn.

Voor de een kan het misschien een (nieuwe) studierichting zijn of 'n werksituatie, voor iemand anders zijn omgeving of relaties. En voor ons...?

Laten we maar eerst bij onze eigen Jeruzalem beginnen of beter gezegd: verder gaan! Voor ons betreft dat: ons eigen woonplaats Assen en omgeving. God heeft ons zeven jaar geleden duidelijk naar deze plaats geleid en Zijn werk is nog lang niet klaar...

Ja, laten we de rode draad weer oppakken oftewel GODS VERLOSSINGSPLAN aan alle mensen bekendmaken! Jij in je eigen omgeving en ik in die van mij.

Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft

(Joh.3:17)

Gods zegen!

Mission Maluku 2007 verslagdienst

In verband met het overlijden van een dierbare broeder wordt de verslagdienst verschoven naar zondag, 2 september a.s. Tijd en locatie worden nog bekend gemaakt.

Me and my house

Eindelijk weer met z'n 4tjes!

Channiël is gisteren terug gekomen van 'n klein weekje badmintionkamp (zie www.chemps.org/kampen) in Driebergen. Nu genieten we thuis heerlijk van een weekje "family holiday", voordat de scholen weer echt gaan beginnen!

Naast de nodige foto's en dvd's komen de verhalen los, en dat zijn toch van die kostbare momenten die je met elkaar kunt hebben.

HEERlijk weer met z'n allen!

"Me and my house,

we will (continue to) serve the Lord"

Jozua 24:15

even geduld

jetlag ...

How great are you LORD!

Nieuwtje!

"Het is niet warm genoeg!"

Met verbazing keek ik Channiël aan:
het is inderdaad even wennen om onze zoon nu - na 16 jaar - thee te zien drinken! (Ik heb nl. de kinderen nooit thee leren drinken, het was altijd warme of koude melk)

Een leuk nieuwtje, vind je ook niet?

We're coming!

De koffers zijn al (goed!) ingepakt, hotelkosten zijn betaald en net ons laatste ontbijt gehad. (Het ontbijt bestaat hier uit pannekoek of wentelteefjes, wit brood, ei, jam, rijst, nassi-goreng of bami-, kip, groenten, koffie/thee en jus d'orange)

Met een "jaloerse blik" keek ik even naar onze hotelgasten, die 's morgens vroeg al languit bij het zwembad liggen te zonnen. Tja... we hebben onze tijd al gehad!

Nog even bij Melati en Ruchama op de kamer geweest en gekeken of hun koffers nog dicht kunnen. Gelukkig... het valt allemaal nog mee en Melati is al blij dat zij geen zware handbagage heeft.

Om 11.30 uur vertrekken we richting de airport en gaan we ons alvast inchecken, terwijl het vliegtuig pas om 15.30 uur vertrekt. We hopen daarna op de airport nog gezellig met elkaar te gaan eten & drinken, voordat we aan onze lange vlucht beginnen. We vliegen dus via Hong Kong.(We, dat zijn dan Jaap, Hans & Nancy, Martina, Melati, Ruchama, Freddy & ik).

We zien er ECHT NAAR UIT om onze CHANNIEL weer terug zien. 'k Ben benieuwd of hij gegroeid is en niet alleen qua lengte! Enfin... nog eventjes geduld...

Nog een aantal dagen...

Techinna, onze jongste deelnemer, die ons vaak aan Channiel doet denken.

Terwijl Ruchama met een dikke oog (infectie) bij ons in de " bungalow" achterblijft, vinden Freddy en ik snel onze weg bij een van de vele internetcafe's. De rest van de groep is aan het toeren of shoppen.

Het is hier heerlijk vertoeven bij ons in het hotel, waar we volop genieten van de zon en het zwembad, terwijl het overal krioelt van de vele toeristen. Verder is het eten hier ook verrukkelijk en het zal straks wel even wennen zijn, om dagelijks weer je eigen maaltijd te gaan bereiden!

Naast het heerlijk vakantiegevoel, tellen we al de dagen af om onze lieve Channiel weer terug te zien en te gaan omhelzen. Vooral hier in Bali, waar hij zelf al een aantal keren is geweest, missen we hem heel erg. Maar dankzij de goede en liefdevolle zorg van zijn ooms en tantes maakt hij het goed en dat merken we zelfs als we hem door de telefoon spreken!

Bij deze, lieve Wendell, Joke, Frans, Fien, Arie & Paula, hartelijk dank voor jullie liefdevolle zorg voor onze Channiel en dat jullie hem zo heerlijk hebben verwend met/op zijn 16e verjaardag! God zegene julle en we houden van jullie! Kusjes!

Tual manis e

Beautiful Tual.

Terwijl ik nu al op Bali zit, denk ik voortdurend terug aan onze tijd in Tual: hoe God ons daar naar toe heeft geleid, hoe we warm werden verwelkomd door br. Anis & zijn gemeente, de gastvrijheid en de liefdevolle zorg, de mensen die we in de verschillende dorpen hebben bezocht: allemaal lieve mensen en open en hongerig voor het evangelie. De dankbaarheid straalt van hun gezichten af, omdat we hen hebben opgezocht en voor hen hebben gebeden. Wow!

Ik zie nog de oude oma op haar " bed" liggen (op de harde grond), die heel veel pijn had omdat ze de vorige dag door een brommer werd aangereden. Je voelt het vaderhart van God, maar ook machteloos. Samen met de 12-jarige Techinna heb ik voor haar mogen bidden en haar mogen zegenen... Of de moslimfamilie die bij hun zieke zoon zat in het ziekenhuis. Na het gebed gaven we de moeder een traktaat waarin beknopt het evangelie werd verteld. Ze begon het gretig te lezen en later, toen we weer langs de zaal liepen, was ze het nog steeds aan het lezen!

Tual. Vanwege de hoge golven werd me afgeraden om zelf naar Key Besar te gaan, waar mijn vader oorspronkelijk vandaan kwam. Eerst was ik teleurgesteld, maar ik besefte toen dat God van mijn bezoekplannen al lang op de hoogte was en dat Hij alles in zijn handen had (heeft!). Misschien was dit Zijn manier om me te laten weten dat de tijd nog niet rijp was? Ik heb gelukkig Gods vrede mogen ervaren, nadat ik het allemaal aan mijn lieve Papa heb terug gegeven.

Lieve bloglezers, ik wens jullie allemaal de lieve, warme groeten uit Denpasar