El Shaddai (Sjaddaj)

Afgelopen donderdag zijn we begonnen met de Ladies Shower. Het was heel gezellig om elkaar weer terug te zien en om elkaars verhalen te mogen horen: wonderlijke verhalen werden er verteld hoe God in ieder's vakantie heeft voorzien. Enkelen van ons hebben het zelfs gratis gekregen!

De getuigenissen doen me weer terugdenken aan de volgende tekst, wat trouwens ook ons thema is:

Zie, Ik , de Here, ben de God van al wat leeft;
zou voor Mij iets te wonderlijk zijn?
(Jer. 32:27)

El Shaddai... oftewel God de Almachtige!

Luisteren naar GOD

Zie, Ik sta aan de deur

Ik zie de oude "stoere" oma nog voor ons staan, die met ons meeliep om ons het volgend huis aan te wijzen. Dit was tijdens een van onze huisbezoeken in het dorpje Elar. "Ja, daar wonen ook mensen die het zeer op prijs stellen als jullie voor hen gaan bidden!", zei ze dan. Glimlachend en dankbaar volgden we haar "instructies" op en stapten we het aangewezen huis binnen. Achteraf bleek dat het hele dorp van ons bezoek afwist en in feite op ons zat te wachten.

Vanmorgen word ik bij bovenvermelde titel bepaald: Jezus, die als een gentlemen, aan de deur van ons hart klopt, want Hij wilt graag binnenkomen. Hij voelt zich betrokken bij ons dagelijks leven, met onze "ups & downs"; Hij wilt daar graag deel van zijn, omdat Hij zielsveel van ons houdt!

In eerder genoemde dorp hoefden we niet eens overal aan te kloppen, maar sommigen wachtten ons al op of riepen ons terug als we een huis bijna voorbij liepen. Het is niet alleen hun (armoedig) huis die zij voor ons openstelden, maar meer dan dat...

Het is hun hart die zij opstellen voor God!

"Zie, Ik sta aan de deur en ik klop..." (Openb.3:20)

• Wil je Jezus ook binnenlaten in je dagelijkse bezigheden?
• In je worstelingen?
• En in de uitdagingen die voor je liggen?

me & my friend

Samen met Ruthje,

tijdens de zonsondergang in Jimbaran (Bali).

it's a new season...

KK tour in 2004

It's a new day...

De scholen zijn weer begonnen!

Ruchama,

vanmorgen vertrokken voor 3 dagen kamp in Amersfoort

Channiël,

een weekje op werkweek in London

En morgen,

begeven wij ons weer naar ons JmeO kantoor

Sowieso is het dezer dagen even wennen

zonder de kids in huis

Maar ook gezellig met manlief:

samen wezen koffie drinken

en auto's bekijken...

(op zoek naar een nieuwe)

En de mobielefoon...?

Die staat altijd natuurlijk aan!

En het liefst zo dicht mogelijk bij ons

voor het geval dat...

de kinderen ons bellen

Ondanks

de "new season"

is het voor ons allebei toch even wennen

zonder de kinderen in huis... :(

a personal note

Jetlag is cker een van de redenen geweest, maar ook het omschakelen, om weer in Nederland terug te zijn, heeft bij mij een poosje geduurd. Gelukkig hebben we nu nog vakantie en kan ik mezelf wat tijd gunnen.

De draad weer oppakken...

Te beginnen mijn relatie (welke gelukkig niet stil gelegen heeft) met Vader God, want Hij is mijn GROTE INSPIRATOR. Zeker nu het nieuwe seizoen voor de deur staat en allerlei (en zelfs minder belangrijke) dingen makkelijk op ons af kunnen komen. Een van de dingen waar ik sowieso voor open wil staan, zijn de "dingen" van God waarvoor ik/we op dit moment geroepen ben/zijn.

Voor de een kan het misschien een (nieuwe) studierichting zijn of 'n werksituatie, voor iemand anders zijn omgeving of relaties. En voor ons...?

Laten we maar eerst bij onze eigen Jeruzalem beginnen of beter gezegd: verder gaan! Voor ons betreft dat: ons eigen woonplaats Assen en omgeving. God heeft ons zeven jaar geleden duidelijk naar deze plaats geleid en Zijn werk is nog lang niet klaar...

Ja, laten we de rode draad weer oppakken oftewel GODS VERLOSSINGSPLAN aan alle mensen bekendmaken! Jij in je eigen omgeving en ik in die van mij.

Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft

(Joh.3:17)

Gods zegen!

Mission Maluku 2007 verslagdienst

In verband met het overlijden van een dierbare broeder wordt de verslagdienst verschoven naar zondag, 2 september a.s. Tijd en locatie worden nog bekend gemaakt.

Me and my house

Eindelijk weer met z'n 4tjes!

Channiël is gisteren terug gekomen van 'n klein weekje badmintionkamp (zie www.chemps.org/kampen) in Driebergen. Nu genieten we thuis heerlijk van een weekje "family holiday", voordat de scholen weer echt gaan beginnen!

Naast de nodige foto's en dvd's komen de verhalen los, en dat zijn toch van die kostbare momenten die je met elkaar kunt hebben.

HEERlijk weer met z'n allen!

"Me and my house,

we will (continue to) serve the Lord"

Jozua 24:15

even geduld

jetlag ...

How great are you LORD!

Nieuwtje!

"Het is niet warm genoeg!"

Met verbazing keek ik Channiël aan:
het is inderdaad even wennen om onze zoon nu - na 16 jaar - thee te zien drinken! (Ik heb nl. de kinderen nooit thee leren drinken, het was altijd warme of koude melk)

Een leuk nieuwtje, vind je ook niet?

We're coming!

De koffers zijn al (goed!) ingepakt, hotelkosten zijn betaald en net ons laatste ontbijt gehad. (Het ontbijt bestaat hier uit pannekoek of wentelteefjes, wit brood, ei, jam, rijst, nassi-goreng of bami-, kip, groenten, koffie/thee en jus d'orange)

Met een "jaloerse blik" keek ik even naar onze hotelgasten, die 's morgens vroeg al languit bij het zwembad liggen te zonnen. Tja... we hebben onze tijd al gehad!

Nog even bij Melati en Ruchama op de kamer geweest en gekeken of hun koffers nog dicht kunnen. Gelukkig... het valt allemaal nog mee en Melati is al blij dat zij geen zware handbagage heeft.

Om 11.30 uur vertrekken we richting de airport en gaan we ons alvast inchecken, terwijl het vliegtuig pas om 15.30 uur vertrekt. We hopen daarna op de airport nog gezellig met elkaar te gaan eten & drinken, voordat we aan onze lange vlucht beginnen. We vliegen dus via Hong Kong.(We, dat zijn dan Jaap, Hans & Nancy, Martina, Melati, Ruchama, Freddy & ik).

We zien er ECHT NAAR UIT om onze CHANNIEL weer terug zien. 'k Ben benieuwd of hij gegroeid is en niet alleen qua lengte! Enfin... nog eventjes geduld...

Nog een aantal dagen...

Techinna, onze jongste deelnemer, die ons vaak aan Channiel doet denken.

Terwijl Ruchama met een dikke oog (infectie) bij ons in de " bungalow" achterblijft, vinden Freddy en ik snel onze weg bij een van de vele internetcafe's. De rest van de groep is aan het toeren of shoppen.

Het is hier heerlijk vertoeven bij ons in het hotel, waar we volop genieten van de zon en het zwembad, terwijl het overal krioelt van de vele toeristen. Verder is het eten hier ook verrukkelijk en het zal straks wel even wennen zijn, om dagelijks weer je eigen maaltijd te gaan bereiden!

Naast het heerlijk vakantiegevoel, tellen we al de dagen af om onze lieve Channiel weer terug te zien en te gaan omhelzen. Vooral hier in Bali, waar hij zelf al een aantal keren is geweest, missen we hem heel erg. Maar dankzij de goede en liefdevolle zorg van zijn ooms en tantes maakt hij het goed en dat merken we zelfs als we hem door de telefoon spreken!

Bij deze, lieve Wendell, Joke, Frans, Fien, Arie & Paula, hartelijk dank voor jullie liefdevolle zorg voor onze Channiel en dat jullie hem zo heerlijk hebben verwend met/op zijn 16e verjaardag! God zegene julle en we houden van jullie! Kusjes!

Tual manis e

Beautiful Tual.

Terwijl ik nu al op Bali zit, denk ik voortdurend terug aan onze tijd in Tual: hoe God ons daar naar toe heeft geleid, hoe we warm werden verwelkomd door br. Anis & zijn gemeente, de gastvrijheid en de liefdevolle zorg, de mensen die we in de verschillende dorpen hebben bezocht: allemaal lieve mensen en open en hongerig voor het evangelie. De dankbaarheid straalt van hun gezichten af, omdat we hen hebben opgezocht en voor hen hebben gebeden. Wow!

Ik zie nog de oude oma op haar " bed" liggen (op de harde grond), die heel veel pijn had omdat ze de vorige dag door een brommer werd aangereden. Je voelt het vaderhart van God, maar ook machteloos. Samen met de 12-jarige Techinna heb ik voor haar mogen bidden en haar mogen zegenen... Of de moslimfamilie die bij hun zieke zoon zat in het ziekenhuis. Na het gebed gaven we de moeder een traktaat waarin beknopt het evangelie werd verteld. Ze begon het gretig te lezen en later, toen we weer langs de zaal liepen, was ze het nog steeds aan het lezen!

Tual. Vanwege de hoge golven werd me afgeraden om zelf naar Key Besar te gaan, waar mijn vader oorspronkelijk vandaan kwam. Eerst was ik teleurgesteld, maar ik besefte toen dat God van mijn bezoekplannen al lang op de hoogte was en dat Hij alles in zijn handen had (heeft!). Misschien was dit Zijn manier om me te laten weten dat de tijd nog niet rijp was? Ik heb gelukkig Gods vrede mogen ervaren, nadat ik het allemaal aan mijn lieve Papa heb terug gegeven.

Lieve bloglezers, ik wens jullie allemaal de lieve, warme groeten uit Denpasar

He is my all!

Nog zo'n twaalf en een half uur
en dan vliegen we weg
Weer voor de zoveelste vliegreis
weer voor de zoveelste uitdaging
oftewel GROOT AVONTUUR
samen met onze GOD!

Nog steeds verbaasd en vol verwondering
zijn wij over onze hemelse Vader
Hij is deze keer ons weer tegemoet gekomen
in alles wat we voor deze reis nodig hebben
Van 't weekend hebben we zelfs
de tourkosten volledig kunnen afbetalen
Is God niet geweldig!?

En...
Hij zal ook onze Channiel in deze periode
in alles tegemoet komen
als hij "alleen" achterblijft

"Ja Vader, we vertrouwen op U!"

bijzondere vriendschap

Ruchama met haar vriendinnen, tijdens haar diploma-uitreiking. De meiden kennen elkaar al vanaf de VWO en zijn "vrienden voor het leven"; samen shoppen of naar de bioscoop, samen bbq-en of gezellig uit eten, samen "klessebessen" of samen bij elkaar logeren.

We bidden dat ze allemaal de Here Jezus mogen aannemen als hun persoonlijke Verlosser.

Wil je ook voor deze lieve meiden bidden?

tegenstrijdig

De koffers, we mogen maar 15 kg. meenemen, zijn al voor het grootste gedeelte ingepakt.

Een heeeeerlijk gevoel!

(en nu maar hopen dat ik niks vergeten ben...)

"Schaf je voor onderweg geen reistas aan, geen extra kleren, geen sandalen en geen stok, want een arbeider is het waard dat er in zijn onderhoud wordt voorzien ", zegt Mattheus (10:10)

Hmmm???

Ken jij dat ook?

Het gevoel dat je nog z00000veel dingen te doen hebt,

maar niet meer weet waar je beginnen moet!

... ik zal maar eerst bij mijn hemelse Vader om raad vragen

test

"In hoeverre ben ik flexibel?",

is de vraag die ik mezelf zo af en toe stel.

Zeker in deze tijd van voorbereiding (Mission Maluku),

weet ik uit ervaring dat er op het zendingsveld best

een aantal onverwachtse dingen op je af kunnen komen!

En aangezien "het flexibel zijn" niet mijn sterke kant is...

Vanmorgen, ik zat nog heerlijk in mijn pyama,

belde de buurvrouw in paniek aan:

Of ik haar naar verschillende plekken wilde rijden,

want door bepaalde omstandigheden

liep ze bijna een aantal belangrijke afspraken mis.

Om een heel lang verhaal kort te maken:

we gingen samen om 9.30 uur weg en na verschillende adressen

te hebben bezocht, was ik om 12.00 pas terug

net op tijd voor mijn volgende afspraak!

Terugkijkend ben ik God heel dankbaar voor deze "test";

het belangrijkste is dat ik niet alleen mijn buurvrouw heb

kunnen helpen, maar ik heb daarna ook voor haar

en voor haar situatie mogen bidden

en dit is ook al eerder gebeurd!

En wat komt er de volgende keer?

(vraag ik me dan af)

Een ding is zeker:

Wees altijd flexibel

en laat je leiden door Gods Geest!

"Wend u tot mij en wees mij genadig

verleen uw dienstmaagd sterkte..." (Ps. 86:16)

Leuk om te weten

Gistermorgen, na de dienst in de Onafhankelijke Baptisten Gemeente in Assen, maar liefst vijfig boeken (van mezelf) verkocht!

Tijdens de uitzenddienst in Zwolle (die door veel Molukkers werd bijgewoond) zes.

Het Grote Verschil? Molukkers zijn meer "muziekmensen", die eerder een CD kopen (Zwolle), terwijl de gemiddelde Hollander een "lezer" is.

Puur cultuurverschil dus. Grappig he?